Wat is waar en waarom dan wel…

Mooie vraag hé… “wat is waar”…zo heb ik er nog één, “wat doe ik hier eigenlijk”. Het zal wel komen door de deuren die weer dicht zijn, de bladeren die vallen of de wintertijd, het mijmeren is weer begonnen 🙂

Ik vroeg een vriendin of ze zich ook wel eens afvroeg waarom ze hier eigenlijk was en aan haar gezicht zag ik duidelijk, ‘oh jee, daar gaan we, Hellen in een diepgaande bui’ 🙂 Ze had gelijk, maar een echt antwoord bleef uit. Ik vroeg het mijn gezinsleden……ook die dachten dat ik regelrecht een depressie in was gevlogen en liepen zuchtend weg. Het zijn geen sexy onderwerpen, ik weet het, maar de vragen spelen wel.

Later sprak ik een vriend, hij zit bij de politie, maakt veel mee, stelt zichzelf vaak de vraag “waar gaat DIT over”… en komt thuis na een heftige dienst met veel bloed, ellende en treurigheid en krijgt de vraag; Hoe was je dienst? Hij antwoordt dan vaak “oh prima”. Maar stelt zichzelf de vraag “waarom doe ik dit” en “waar gaat DIT allemaal over”…

Het grappige is, dat als je de vraag neerlegt, we het overal over hebben behalve over de vraag.  Ja eh, gewoon, je bent er toch, of…je moet het leuk maken voor jezelf of.. leren van jezelf te houden… duh..ik krijg daar dan toch kriebels van, hoezo moet ik speciaal op aarde zijn om dit te doen? Daarnaast gaat het om waarheden die persoonlijk zijn natuurlijk, dus daar kan ik niet echt geïrriteerd op reageren. Het bevredigende antwoord blijft uit… Ik zet mijn gedachtegang even voor je op een rij.  (als je niet bent afgehaakt inmiddels)

We worden geboren, kun je zelf niets aan doen. Dan hangt het er vanaf waar je wieg staat, ook daar, heb je geen invloed op, je gaat wel/niet naar school, pubertijd, ervaringen op veel gebieden (of niet), je moet, moet, moet van alles en als het lukt maak je zelf ook weer een wezentje wat geboren wordt. En dit alles met de op dat moment zijnde liefde van je leven. Dan moet je (jullie) geld verdienen, dat is namelijk om te overleven omdat mensen hebben bedacht dat alles geld moet kosten, soms hebben er ook nog mensen bedacht dat er een boze straffende god is die bepaalt of je in de hemel of de hel komt, je komt dus nog strakker in je overleving te zitten als dat je raakt, dan heb je nog te maken met regels van anderen, opgelegde normen en waarden, schaamte, schuld, kritiek van anderen en af en toe een dag vrij uit de ratelende tredmolen (om je misschien wel vol te zuipen omdat je dit even een ander gevoel geeft. Oké dit klinkt allemaal wat kort door de bocht, je bent geen hamster, maar ik kan nog steeds niet vinden waarom IK/JIJ, hier nu speciaal bent? We hebben namelijk ook allemaal nog eens een andere kijk op zaken en een andere waarheid. (daar ontstaan dan weer ruzie’s, onmin of oorlogen uit etc) … volg je de mijmeringen nog? En, om het nog ingewikkelder te maken, ik geloof in de ziel…naast ons lichaam dus, deze ziel is eeuwig, en heeft herinneringen…. is er ook niet voor niets bij hier op deze aarde.. maar ja….waarom?

En! …… hoe was jou weekend? 😉

 

Hellen

 

Een “echt” goed gesprek!

Van tijd tot tijd eens je eigen werkwijze overdenken bracht mij weer eens tot de volgende conclusie; Problemen van een ander kan ik niet oplossen!  Luisteren, verbinden en de juiste vragen stellen is waar het om gaat. Dat wist ik natuurlijk wel, maar ik ben ook best snel in staat om aan te geven hoe je iets kunt oplossen. Mijn eigen valkuil dus. Ik wil even met je delen wat volgens mij de juiste manier van een echt gesprek is. Dit gaat namelijk niet alleen over werk, het geldt ook voor relaties, vrienden, familie en kinderen. Het zegt dus alles over wie jij bent en wat je echt voor de ander kunt betekenen.

Stel iemand in je omgeving heeft een probleem, of heeft iets heel ergs meegemaakt. Wat doe jij dan? Troostende woorden geven, meepraten, vertellen wat jij wel eens hebt meegemaakt, voorbeelden geven van andere mensen die je kent en hetzelfde hebben meegemaakt? Prima natuurlijk, maar niet als iemand nog in zijn eigen verhaal of verdriet zit, dat komt namelijk niet aan, sterker nog dat wil iemand helemaal niet van je horen, het gaat niet over jou! Het gaat hier om de ander. Het geeft jou waarschijnlijk een goed gevoel van helpen, maar eigenlijk help je er niemand mee. De ander die in het probleem zit, of die groot verdriet heeft kan hier helemaal niets mee! Het enige dat helpt is er te zijn, te luisteren, je te verbinden met de persoon die bij je is. Woorden spreken zonder woorden is de meest helende manier van communicatie. Al die andere woorden zijn afleiding van waar het “echt” om gaat. Het gaat namelijk om “voelen”. Iemand mag gewoon voelen wat hij/zij voelt, zonder oordeel, zonder oplossing te krijgen van een ander. Door de ruimte te krijgen voor wie of wat hij is worden de heftige gevoelens al minder, ze mogen er zijn, ze vloeien dus gewoon door, ze worden niet meer geblokkeerd waardoor ze minder heftig zijn. Een echt gesprek met de ander is dus niets meer en niets minder om de ander te laten “Zijn”. Als je dat gevoel ook gaat waarnemen, dat je echt in verbinding staat met je gesprekspartner dan gaat er een wereld voor je open en komen de antwoorden, oplossingen en inzichten vanzelf!

Fijn weekend!