Kerstborrels en ander ongemak..

En…..daar gaan we weer, december is halverwege en de kerststress komt bij sommige mensen weer naar binnen gewandeld

Als je tot de kerstlovers behoort dan kun je stoppen met lezen, dit gaat over de stress en de minder leuke zaken die rond de feestdagen kunnen hangen…. Laat me je de pret niet ontnemen, fijne dagen gewenst!

Nu heb ik zelf nooit last van kerststress overigens, ik ga vlak voor kerst naar de winkel, irriteer me aan de drukte,  haal wat ik nodig heb en klaar. Ga niet speciaal “dan” naar de kapper en ga ook niet shoppen voor kerstkleding., heb als zzp-er geen kerstborrel en helaas ook geen kerstpakketten 😉 Ik ben eigenlijk ongeschikt kerstmateriaal.

Terug naar mensen die vooral tegen de kerstdagen aanhikken, de kerstborrel, verplicht extra leuk doen met mensen die je de hele dag al om je heen hebt, de bla bla verhalen aanhoren want waar moet je het anders nog over hebben. De borrels die uitlopen op net over het randje gaan bij of met een collega, té veel van alles zeg maar…

Deze periode doet een aanslag op je aanpassingsvermogen, alles moet tip/top in orde, niet alleen voor de familie, maar ook voor schoonfamilie, vrienden of met wie jij dan ook de kerst gaat vieren. Er zijn mensen die hopen dat ze opgeroepen worden voor een spoedklus, ineens terug moeten naar kantoor omdat er crisis is ofzo. Misschien wil je liever het land verlaten, maar dat verlangen, voor je partner of familie ieder jaar weer inslikken. Misschien heb je iemand verloren, iemand die nu een lege stoel achterlaat, daar wil je liever niet zo heftig mee geconfronteerd worden. En dan heb je natuurlijk ook mensen die helemaal alleen zijn, eenzaamheid, ook niet fijn om de feestdagen in te gaan zo in je eentje. Iedereen heeft een eigen verhaal en een eigen gevoel bij deze dagen, en gek genoeg voelen ze veel zwaarder dan gewone doordeweekse dagen…

Het vervelende is alleen dat het lijkt alsof je dat allemaal niet mag voelen of vinden… daardoor wordt de druk nog hoger, vooral laten zien dat alles zo “gezellig MOET” zijn..

Bij MOETEN gaat alles mis, zo ook bij kerst en feestdagen.

De spagaat ontstaat als je in een relatie terechtkomt of vast zit in familiepatronen die zo sterk zijn dat niemand iets anders durft te doen dan de verplichting. Als je vrijgezel bent verlang je misschien juist naar deze stress, of ben je blij dat je helemaal zelf kunt bepalen hoe je deze dagen gaat invullen, het is hoe dan ook een periode waarin je uit je dagelijkse bezigheden wordt gehaald, toch een soort van “verplichting” aangaat om anderen niet voor het hoofd te stoten. Maar ook een periode waar “aardbevingen” voorkomen. (van oude familie spanningen tot scheidingen) Het kan letterlijk een trigger zijn voor veel emoties en verdriet, opgelegde sssssstttt. momentjes, oude pijn, gemis, boosheid, oude koeien etc.  (Ben benieuwd hoeveel mensen weer uitblazen, als te strakke kleding uitgetrokken wordt en denken; ” Zo! dat hebben we weer gehad…”).

Hoe dan ook, geef jezelf een beetje ruimte door minder te vechten tegen waar je voor kiest of inzit. Leg je er bij neer als het niet je ding is. Of kies iets anders,  liever met een dekbed op de bank “a la Bridget Jones” Maar…. hoe harder je vecht tegen wat er is, hoe erger het gaat worden….

Ik wens je in ieder geval fijne dagen toe en bedenk dat je nooit alleen staat in je gevoel..

Hellen

http://www.innerzicht.nl

Breek jij die muur af of moet ik het even doen?

Het is best lastig als je muren ziet bij anderen, menselijke patronen die ervoor zorgen dat dit mooie mens zichzelf verstopt, de kwetsbaarheid is dieper dan diep begraven. Ze voelden iets aankomen wat eigenlijk mega fijn was, maar de angst en twijfel voor alles wat er dan misschien zou gebeuren,  bouwde ineens een mega muur eromheen.

Dan roep ik van binnen:  “Breek jij die muur af of moet ik het even doen?” Sommige geven schoorvoetend toe dat ze het fijn vinden als ik dat even doe, en er zijn er ook die vinden ‘t lastig toe te geven dat er een muur is. (in het persoonlijke gesprek wel hoor, dus niks aan de hand). En eerlijk is eerlijk, ik gebruik mijn muren ook, maar ze kunnen als een soort rolgordijn op en neer en ik weet dat ik de pijn ook moet voelen om weer verder te kunnen en te groeien.

Het is alleen zo zonde, als je beseft dat jijzelf die muur hebt gebouwd en ook in stand houdt. In eerste instantie bouwen we een muurtje als we pijn hebben ervaren. Deze pijn was nieuw en daar besloten we dat we dit nooit meer wilden voelen, de eerste beschermlaag dus. Logisch hé, heb ik ook gedaan, heb er geen oordeel over, alleen WEET ik dat het ons dan in de loop van het leven, na vele pijnervaringen, ook gaat tegenwerken. Ben je eindelijk bij je diepe gevoel gekomen staat die muur nog steeds omhoog waardoor je geen stap meer durft te zetten.

De muur zorgt er dus voor dat je blijft zitten waar je zit, dat je niet meer naar de eigen innerlijke stem kunt luisteren, en juist die stem is er om je te laten groeien en bloeien, deze helpt je op je weg naar geluk, naar liefde, naar t werk dat bij je past, naar alles wat mensen eigenlijk diep van binnen verlangen. Gezien, gehoord en erkend worden en vooral je geliefd voelen, er toe doen.

Hoe kan zich dit ontwikkelen als we alles met kettingen of muren hebben beschermd? Juist…niet!

Ook hier sta je dus weer voor een keuze….durf ik die muur te ontmantelen? Want hier is durven en moed wel op zijn plaats, je hebt namelijk niet veel ervaring met de nu nog kwetsbare jij in de wereld.. Wat zullen anderen wel niet zeggen of vinden, straks vinden ze me een zacht ei, de foute man/vrouw, de egoïst omdat ik mijn gevoel meer ga volgen, etc. etc..  Gedachten die proberen ervoor te zorgen dat je achter die muur blijft hebben het grootste woord! Je wordt alleen al bij de gedachte om eerlijk jezelf te kunnen zijn, totaal klein gemaakt. (Door jezelf) Alle normen en waarden, alles wat je geleerd hebt, alles wat iedereen vindt, het oordeel over hoe dingen moeten zijn welk pad jij volgens de ander moet lopen, die worden allemaal op je afgevuurd in je hoofd en dat zorgt er dan weer voor dat je blijft zitten waar je zit en blijft doen wat je deed. Angst voor het nieuwe, onbekende, maar waarschijnlijk oh zo bevrijdende luisteren naar jezelf en gelukkig zijn, is dus de reden waarom je terugschiet naar het oude patroon. Je loopt weg voor je gevoel, je stopt je kop in het zand, je duwt weg want het geeft GEVOEL. Het laat je voelen wat je eigenlijk echt wilt.

Raar toch, dat we onszelf dan weer in een oud patroon duwen waarin we voelen dat het niet fijn is, niet meer klopt, of niet meer werkt. Zijn het dan de omstandigheden die je gevangen houden of is het die eigen gebouwde muur? Ik denk het laatste.. en ik hoop dat er ooit een dag komt dat je de moed hebt om voor jezelf te kiezen en die muren volledig in puin durft te slaan. Mee te gaan op wat je ook voelt, en laten we nu eerlijk zijn, dat gevoel is er toch ook niet voor niets? Het geeft je de mogelijkheid om te gaan slopen, want jezelf voelen en volgen geeft ook een immense kracht, ik wens je succes en mocht het niet lukken…….. bel me, ik help je graag met het afbreken! 😊

 

Hellen

www.innerzicht.nl

Instagram :  hellen_kabel  – voor dagelijkse InnerZicht quotes

 

Is het waar dat zwijgen beter is dan uitspreken?

De laatste weken staan de meeste gesprekken die ik voer in het teken van communiceren.. niet alleen in de praktijk, maar het valt me ook in mijn eigen leven op dat mensen soms liever afhaken dan het gesprek aan gaan. Raar vind ik dat, oprecht raar…. Nu ben ik misschien geboren met een gen dat niet bang is om alles bespreekbaar te maken, inclusief mijn eigen gevoelens, maar als ik er dieper induik dan kan ik niet anders dan tot de conclusie komen dat het om (persoonlijke) angst gaat. Ik pik er een paar voor je uit.

Angst je baan te verliezen als je ergens tegenin gaat, die kom ik hier geregeld tegen. Je weet dat er zaken niet kloppen, soms zelfs met een heel team, en niemand durft er iets van te zeggen. Meestal als ik er naar vraag is het van ; ja, je kent dat wel er is hier een enorme hiërarchie, je gaat niet een stapje hoger met je verhaal. Maar als je dieper gaat is iedereen in het team bang om zijn/haar baan te verliezen. En waar zit die angst? Inderdaad, in jezelf, als je met elkaar zaken aan de orde wil stellen is er niets aan de hand, als je met goede argumenten komt, geen persoonlijke emoties meeneemt, is er niemand die niet naar jullie of je wil luisteren. Om een eerlijke mening is nog nooit iemand ontslagen en zo wel, dan wil je niet voor dit bedrijf werken toch? Vaak is het persoonlijke angst die maakt dat je niet spreekt.

Angst iemand pijn te doen, die komt veel voor, en is ook mooi natuurlijk, maar de vraag is of het waar is? Als je eerlijk bent, dan kan dat voor de ander heel hard zijn of pijnlijk, maar je gooit wel iets open, je hoeft niet voor een ander te denken, je kunt namelijk niet weten wat een ander denkt of voelt. Dus ook hier geldt, vanuit je eigen hart spreken is belangrijk en een ander leert daar ook weer van, of had het allang door maar wachtte nog steeds op de bevestiging. Je doet mensen juist pijn als je ineens stil blijft, weg loopt, niets meer deelt. Een ander is echt niet gek J Dus ook hier kun je vanaf vandaag mee stoppen. Spreek uit….

Angst voor het onbekende, je durft niet te delen omdat je zelf nog niet weet wat het gaat brengen als je het wel deelt. Je voelt dus van alles van binnen, maar spreekt het niet uit. Gewoonweg bang voor de consequenties die je nog niet kunt overzien. Twijfel aan je eigen gevoelens, bang voor afwijzing, angst om alleen te zijn in je gevoel. Angst dat als je dingen toelaat je het helemaal niet aankan. Angst, angst en nog eens angst. Maar angst is een signaal, het is niet de bedoeling dat angst je klein houdt, als je voelt dat je iets moet doen of iets wil zeggen doe het dan!! Alleen jij staat tussen jezelf en iets nieuws. Je creëert je eigen gevangenis, je kunt er echt niemand anders verantwoordelijk voor stellen. Laten we proberen vanaf vandaag angst eens los te laten, wat kan er nu werkelijk gebeuren? Vraag het jezelf steeds af…. Is het WAAR wat ik denk? Is het 100% waar? Weet ik dat zeker of denk ik dat alleen? En zo kun je stap voor stap al je excuses overboord gooien en langzaam eerlijk gaan uitspreken wat je vindt of voelt. En geloof mij…. het is een bevrijding als je van jezelf eerlijk mag uitspreken, je hebt alleen iets meer vertrouwen nodig om het te doen. Fijne dag nog 🙂

Hellen Kabel

http://www.innerzicht.nl

Gevoelens……

Een raar ding eigenlijk, gevoel. Als signaal voor pijn heeft het een bedoeling en die snappen we dan ook, maar hoe vaak heb je geen last van andere minder definieerbare gevoelen? Ik voel me onrustig, ongelukkig, heb een bal in mijn buik, ik voel dat er iets gaat gebeuren, dat soort uitspraken worden veelvuldig gebruikt. Iedereen kent ze, daar ben ik zeker van. Daarom is het leuk om er eens anders naar te kijken dan we gewend zijn, namelijk er letterlijk naar te kijken! Het lijkt makkelijker om je er overheen te zetten, of het te overschreeuwen, in een hoekje te gaan zitten of te klagen, maar hoe leuk is het niet om er eens naar te luisteren, het zegt je toch iets, net als pijn. We nemen een pijnstiller, we gaan naar de dokter, we doen iets met pijn. Waarom doen we dan niets met die andere gevoelens?

Als je zoals ik gelooft dat we allemaal energie uitstralen dan wordt het kijken naar dit soort zaken een stuk makkelijker. Ik ga je een voorbeeld geven, lees het en kijk of je er ook op die manier naar kunt kijken 😉

IEMAND GEEFT JE EEN ROT GEVOEL

Oké, je werkt met een collega waar jij je niet zo goed bij voelt. Je weet niet wat het is maar bent steeds op je hoede. Die persoon straalt iets uit waar jij niet van houdt, dat is duidelijk, maar waarom heb jij er last van? Dat komt volgens mij omdat jij je onzeker gaat voelen en aan jezelf gaat twijfelen, het zal wel aan jou liggen, ik ben namelijk niet goed genoeg, ik kijk altijd op tegen een ander, ik word toch niet gezien of gehoord, ze/ hij vind me vast een domme muts etc. Allemaal dingen die zich in JOU afspelen (vaak onbewust) en die worden gespiegeld door de ander. Gek hé, die ander geeft je niet het gevoel, jij laat zijn/haar energie toe om jezelf rot te voelen! Als jij dus gelooft dat je wel goed genoeg bent, dat je kwaliteiten hebt waar ze op je werk wat aan hebben en als je die ander eens NIET binnen laat komen zal het je ook niet raken en kun jij je beter voelen. Het gaat dus altijd over jezelf, die ander doet niets om jou onderuit te halen maar is misschien zelf wel heel onzeker of heel ongelukkig en dumpt zijn/haar energie bij jou! Als je daar bewuster van gaat worden kun je er ook mee spelen. Een chagrijnig type komt binnen en je merkt dat je er last van hebt. Besef dat HIJ/ZIJ een rot bui heeft en niet JIJ. In gedachten stuur je de energie lekker terug en jij blijft in je kracht staan. (zijn maniertjes voor om dat te doen). De ander voelt onbewust dat hij/zij de energie niet bij jou kan droppen en stopt ermee! Besef dus dat een ander je niet een slecht gevoel kan geven maar alleen JIJ! Je laat het dus (vaak onbewust) toe.

Trek voor jezelf grenzen, in gedachten is al goed genoeg en laat de energie van de ander ook bij de ander. Het is niet van jou!

Dit kun je op alle vlakken van je leven gebruiken, in relaties, met kinderen, op je werk etc, maar kijk dan wel even waarom jij zo klein over jezelf denkt 😉 Succes en veel plezier met terugsturen….