Loslaten!

Na een oproepje op Instagram (hellen_kabel) met de vraag “Wat wil jij loslaten” , en de afgelopen periode meerdere mensen gesproken te hebben over dit thema werd het weer tijd voor een blog.

Wat wilde men o.a. loslaten; een ouder (dementie), cocaïne gebruik, burn-out, drank misbruik, kind (er ging er één uit huis), en een intense liefde die ineens was gestopt.

Ga er maar aanstaan…., maar het goede nieuws is dat het kan als je de diepere laag van niet kunnen loslaten snapt. Dat ga ik je proberen uit te leggen, het maakt ’t niet minder moeilijk of minder pijnlijk, maar je bent er misschien een stuk sneller doorheen dan je gewend bent.

Het eerste wat opvalt, dat we het onderwerp benoemen, zie hierboven, en dat is gelijk de eerste valkuil. Het gaat namelijk niet om die dingen of mensen, we willen graag van het gevoel af wat het ons geeft als het er niet meer is.

Pijn….. het is vreselijk pijnlijk, een verscheurd gevoel in je lijf, zelfs misselijkheid komt voor, het voelt als een knoop in je maag, het is wat de hele dag door je hoofd gaat, het leid je af van werk en gezin, de pijn is de boosdoener, die willen we niet meer, dat willen we loslaten.

Waar komt die pijn vandaan? De persoon of ’t middel dat je niet los kan laten gaf je een gevoel…het tegenover gestelde gevoel van pijn. Als je pijn hebt en je duikt diep in je verslaving voel je iets anders dan de schreeuwende pijn, het lijkt dus de oplossing want je voelt je goed.

In de liefde gaat het ook om het gevoel maar is iets ingewikkelder, de liefde gaf je vleugels, er was iemand die om je gaf, je prettig vond, om je heen wilde hebben, erkende en zelfs nog meer…..laten we eerlijk zijn, wie wil dat niet. Het gevoel van een magnetisch trektouw tussen jou en de ander, hoe bijzonder magisch en intens is dat? Heel erg, tot één van de twee stopt. De ander blijft in verscheurde pijn, en onwetendheid van wat er is gebeurd achter en dan begint de strijd van het loslaten. Als je aan iemand gaat vastklampen komt het nooit meer goed, is beklemmend en dat wil niemand. Het laat je zien waar jouw lege plekken zitten, waar jij nog niet genoeg op jezelf vertrouwt, waar jij onverwerkte stukken hebt liggen, loslaten van pijn gaat dus over jezelf….. Als een vriendin met liefdesverdriet zit dan zeg je heel snel; Nou zeg, je wil toch geen kerel die kennelijk niet bij jou wil zijn? Laat t los, je bent meer waard dan dat, loop niet als een hondje achter hem aan, hij wil niet!! Allemaal waar, maar niet als je in diepe pijn zit. Het is de angst die grip krijgt, afwijzing, alleen zijn, niet goed genoeg zijn, liefde missen etc. …..

Je kunt twee dingen doen, de fles pakken en verdoven of kijken wat je echt mist…. Loslaten gaat dus over angst. Angst dat je kind, dat uit huis gaat, iets overkomt omdat jij er niet bij bent, angst dat er nooit meer iemand van je gaat houden, angst dat je niet goed genoeg bent, dat je alleen bent etc..

Heftig, dus  kijk waar dit gevoel van gemis je werkelijk aanraakt, welke overtuigingen er zitten die waarschijnlijk helemaal niet waar zijn, pas dan kun je ook gaan loslaten. Dan besef je ook dat je alleen maar mensen en dingen wilt die ECHT zijn, die de verbinding met je willen omdat het wederzijds is, niet afhankelijkheid, maar wederzijdse verbinding.

Loslaten is makkelijker gezegd dan gedaan, maar hoe eerder het inzicht, hoe eerder je de draad weer kunt oppakken….. ik wens iedereen die in de loslaatfase zit mooie inzichten en veel sterkte… Komt goed!

Hellen

http://www.innerzicht .nl

Uitstel van executie…. doe het gewoon!

Ben jij conflict vermijdend? Een rasechte pleaser? Misschien zeg je nee, maar van binnen weet jij hoe ’t zit en daar gaat het mij om. Voel je je enigszins aangesproken lees dan ff verder. Heb je er geen last van, lees dan vooral de andere blogs, zit er vast wel ééntje voor je tussen J (PS. Als je een pester bent of gepest wordt lees dan t onderste deel)

Oké conflict vermijdend, ik kan er kort over zijn, stop er maar mee….. ga het maar gewoon aan. Niet schreeuwend, verwijtend of woedend, maar rustig uitspreken wat er aan de hand is.

Uitspreken kan lastig zijn, onveilig of ronduit eng, want je weet natuurlijk nooit wat een ander gaat doen of welke reactie er op je afkomt. De consequentie is niet duidelijk of de uitkomst staat al vanuit angst vast in je hoofd. Mond houden is dan de enige optie.

Je houdt jezelf klein als je om conflicten heen loopt of please gedrag vertoont. Ik snap de angst voor eventuele gevolgen, maar geloof mij, je stelt t uit, het conflict gaat niet weg, wordt waarschijnlijk alleen maar groter. Het blijft doorgroeien…en uiteindelijk moet het er toch een keer uit. Het is een soort vulkaan geworden, dus beter uitspreken dan dagen, weken en soms wel jaren wachten. Echt…je kunt jezelf en je gevoelens nu eenmaal niet ontlopen. Het ontploft een keer.

Soms weet je zelf niet eens waar het vandaan komt, ik geef je een voorbeeld uit de praktijk. Iemand  kwam hier omdat hij ’t niet uitspreken van dingen zo zat was, het stond hem in de weg als eigenaar van een redelijk groot bedrijf. Hij had echt geen idee waarom hij het zo moeilijk vond om sterke persoonlijkheden aan te spreken en ging er al vanuit dat hij niet was opgewassen tegen verbaal krachtige types. Om een lang verhaal kort te maken, hij was vroeger als kind gepest! Hij was t zelfs vergeten, maar door het gesprek kwamen we hierop uit. Hij werd gepest door krachtige (schijn) verbaal sterke jongens. In elkaar geslagen zelfs, opgewacht en ga zo maar door. Het inzicht was hartverscheurend….. maar de kern werd duidelijk. Natuurlijk ga je dan conflicten uit de weg, logisch toch! Maar nu niet meer nodig…. Snap je?

Mocht jij het ook doen, ga dan eens na waar de kern zou kunnen liggen. Ontken de angst niet, stop m niet weg, maar weet dat de angst bij de ervaring van toen ligt.

En dan tot slot nog even tegen alle pestkoppen (vaak ook op de werkvloer), anderen onderuithalen is een uiting van je zwakte. Je bent bang dat de ander beter of leuker is, iets doet wat jij niet kan, misschien ben je  jaloers. Deze angst zet je om door aan te vallen, door de ander te overschreeuwen of letterlijk het leven zuur te maken. Besef dat jij de lozer bent in dit verhaal, dat jij vooral aan jezelf mag gaan werken, je hebt geen idee wat je de ander aandoet, en soms zelfs voor vele jaren pijn en angst bezorgt…..pesten…stop ermee!

Hellen

http://www.innerzicht.nl – instagram hellen_kabel

Gratis Flow!

Klinkt lekker hè……ik zie mezelf al mee stromen als een kurkje liggend op een kabbelende rivier…. Deze visualisatie gebruik ik ook tijdens loslaattechnieken en de wekelijkse meditatieavonden. Als je het echt kunt voelen is het heerlijk!
Dan gaat ineens de telefoon en krijg ik een gestreste vriendin aan de lijn, ze heeft een deadline te halen, er is een kind ziek, ze wil vanavond nog sporten en ze vraagt zich oprecht af waarom ze het gevoel heeft altijd verantwoordelijk te zijn voor alles! “Waarom doe ik dat toch steeds, ik wou dat ik meer van jou had!” (en ik soms stiekem meer van haar hoor, maar dat zeg ik nu even niet, ik luister en laat haar even zeuren) Zeuren heeft een functie, op een bepaald moment ga je het nl zelf horen, je hoort dan dat je zeurt, je gaat je woorden horen en als je een beetje bewustzijn hebt besef je ineens dat je jezelf even heeeeel erg zielig vindt!
Terwijl ik luister en alleen af en toe ah, oké, ja…dat is kut, uit mijn mond laat glippen merkt ze inderdaad ineens op dat ze zeurt en roept; Oké…klaar! Hoe ist met jou?
Ik moet lachen en ze snapt me, lacht mee en we zijn weer waar de bedoeling was dat we waren. Op één lijn keuvelen we verder en nemen afscheid waarin ik eindig met ; en je weet het hé rustig diep naar je buik ademen, voelen, rustig uitademen en weer voelen. Daarna stap voor stap doen wat je wilt doen.
Want daar zit gelijk de angel, we “moeten” echt niet alles, we willen het! Je bent nl VROUW!
Er zijn echt mensen die heeeeel veeeeel geld betalen voor een veel te lange cursus “Mindfulness”, omdat ze zo wanhopig zijn en letterlijk hopen dat de ander met het tovermiddel komt. (ik geef het ook hoor, dat dan weer wel, maar niet in 10 x voor een fors bedrag). Lieve VROUW, adem in, adem uit…voel jezelf een kurkje op een stromende rivier…..en zie…alle gedachten kabbelen weg, je volgt alleen nog je ademhaling….je hersenen kunnen maar 1 gedachte tegelijk denken…..”Ik adem in en uit”…..dat is mindfulness dames, meer is het niet. De kracht van herhaling is belangrijk, dat wel. Word bewust van jezelf in het huidige moment. Adem en voel, voel je billen op de stoel, voel…zie wat je doet, blijf er met je aandacht bij en alle stress gedachten zullen verdwijnen… (doe dit ieder bewust moment en je hebt geen lange cursus meer nodig!) Lieve groet, Hellen
p.s. lees MAN i.p.v.eyes on stars feet on the ground VROUW als je man bent 😉

Blijf bij jezelf in 2015

alles is energie2015 is net begonnen en alles is weer normaal….kids naar school, werken, de klok neemt de dag weer over. Probeer de komende dagen eens te kijken waar je moe van wordt, uit het lood geslagen raakt.. Vaak is het dan zo dat je de energie van de ander voelt en dan je eigen energie gaat weggeven, of je bent heel gevoelig voor stemmingen (energie) van anderen en je daardoor extra je best gaat doen om de sfeer te verbeteren. Dat extra je best doen is niet handig, je denkt dat je het voor jezelf goed doet, wilt de goede vrede bewaren etc, maar je moet er zo hard voor werken dat je je er zeer zeker niet beter van gaat voelen.
Als je toch gaat kijken hoe het bij jou werkt probeer dan alles bij de ander te laten wat daar hoort. Hoe je dat doet? Gewoon door naar de ander te kijken en te denken; Ik laat nu alles bij jou wat bij jou hoort en ik blijf lekker in mijn eigen, fijne, schone, positieve energie.
Een voorbeeld; Jij bent gezellig thuis bezig als je man/vrouw thuis komt na een prutdag, hij/zij begint te klagen en de toon is niet bepaald “gezellig”, door alleen in dit geval te zeggen, oh, vervelend voor je en door te gaan met wat je deed, krijgt zijn/haar negatieve energie wel even erkenning, maar wordt niet groter gemaakt. Jij gaat het niet proberen op te lossen of extra je best doen om alles goed te maken wat eigenlijk bij hem/haar zit. Als je niet meedoet gaat het bij de ander ook eerder weg. Ik hoop dat je het gaat proberen, dan zal je zien dat dit kleine stukje bewustzijn van jezelf je grote ruimte en meer vrijheid zal geven!

Wat doe jij? Zwijgen om de goede vrede te bewaren of uitspreken van wat er is?

Graag jouw mening!

Je mond houden om de goede vrede te bewaren, waarom doe je het en wat levert het je op?
Ben benieuwd naar je reactie onderaan het onderwerp!

Ik kom in mijn praktijk mensen tegen die het moeilijk vinden “hun” waarheid te spreken, vaak angstig voor hoe de ander zal reageren. Hij of zij zwijgt liever dan de knuppel ergens in het hoenderhok te gooien (vanuit eerlijke intentie). Ik snap dat in eerste instantie nooit, want waarom mag je niet zeggen wat je dwars zit? Binnenhouden is zeker niet gezond. Als ik er dan later over nadenk moet ik bekennen dat ik het zelf ook doe, ik kies om te zwijgen, want wat levert mij het op of wat heeft het mij in het verleden opgeleverd? Niet veel, er zijn namelijk ook weer mensen die jouw waarheid niet willen horen, niet willen weten hoe jij er over denkt, en als je dan vanuit je eigen eerlijkheid jouw waarheid zegt worden mensen boos of geïrriteerd! Er wordt zelfs gemanipuleerd of zo gedraaid dat jij uiteindelijk de gebeten hond bent, dus ja, wat levert het je dan op? Als men je niet wil horen waarom zou je die moeite dan nog doen. (jij bent vanaf dat moment ook niet meer geïnteresseerd in die ander, die ander heeft je nl nogal gekwetst)

Niet uitspreken van wat je voelt of meemaakt is dan misschien de makkelijkste weg om de goede vrede te bewaren en niet bestaande mooie plaatjes hoog te houden, maar het voelt dan voor jou ook niet goed, je vindt het oneerlijk of je voelt je niet gezien, gehoord. Iemand zegt eigenlijk, jij doet er voor mij niet toe! Ik ben niet geïnteresseerd in jouw verhaal, jouw mening, jouw beleving van een situatie. Hoe dan ook, ik kom er ook niet zo uit wat de beste keus is. Ik hou graag van benoemen wat er is, in alle eerlijkheid bezien vanuit mijzelf natuurlijk, ik kan alleen maar vanuit mezelf spreken. Wat de ander er dan mee doet is niet aan mij, je hoopt dat ze je serieus nemen, geloven in je oprechtheid, maar als ze kiezen voor iets anders is dat natuurlijk ook hun recht. Alleen is de sfeer is dan toch weg, ben je nog meer een moeilijk mens geworden of een buitenbeentje in een groep. Het oordeel is natuurlijk allang gemaakt anders zouden mensen je serieus nemen, zien en horen. Ik snap de mensen die dit doen dus wel, maar vraag me wel af of neppe vrede niet erger is. Eerlijkheid duurt het langst en vreet niet aan je, oneerlijkheid wel, dus…..
Wat vind jij?

mond dichtKies jij wel eens voor “zwijgen” om de goede vrede te bewaren en zelf maagpijn krijgen of toch altijd voor het uitspreken van wat er is?

Praat ook mee op http://www.facebook.com/InnerZicht

STUUR DIE ENERGIE GEWOON TERUG NAAR DE AFZENDER !

Hebben jullie dat nou ook? Heftigheid om je heen…..via het nieuws,maar ook in ’t klein, de mensen om je heen. Waarom heb ik daar last van, laat ik me meeslepen door alle onrust, angst en andere onrustige zaken of blijf ik bij mijzelf? Ik probeer altijd het laatste te kiezen, probeer hé…lukt natuurlijk niet altijd, maar gelukkig vraag ik mezelf snel af: Wat gebeurt hier nu echt? Is dit van mij? Of is het de energie van de ander, of van het nieuws of van….nou ja, hoe dan ook.. gelukkig denk ik er dan weer even over na en kom tot de conclusie dat het zeker niet allemaal van mij is.

Hoe werkt het dan? Iedereen heeft energie om zich heen (we zijn tenslotte ook energie), en als je angstig bent of boos, verdrietig of een regelrechte controlefreak dan is dat voelbaar voor anderen. Vooral kinderen hebben er last van, die zijn nog niet zo “gehard” als de meeste volwassenen. Daar komt nog bij dat we graag in ons hoofd leven, denken controle te hebben en toch nog redelijk bang zijn voor gevoelens, niet alleen die van onszelf maar ook die van anderen, we willen het zo snel mogelijk oplossen. (hebben we nooit op school geleerd dus ligt niet aan jou hoor)

Op een doorsnee dag (je loopt vaak als een hamster de hele dag in zo’n molentje) draai je het toneelstukje weer af zonder echt bewust te zijn wat er nu werkelijk met je gebeurt. Met het risico dat je altijd maar van alles aan je laat kleven, al die energieën om je heen van anderen, dan kun je daar behoorlijk moe van worden, zelfs angstig of opgejaagd al snap je niet waar het vandaan komt en denk je dat jezelf nu even slecht in je vel zit of heel druk bent geweest, misschien ga je zelfs denken dat je richting burn-out gaat, misschien toch even naar de dokter moet etc…

En omdat ik het bij veel mensen in de praktijk tegenkom heb ik wat tips voor je om af en toe even te kijken wat er werkelijk aan de hand is..
1. Stop even met denken en ga voelen, voel hoe je lijf voelt, voel welke emoties voelbaar zijn. (om daar even te komen kun je eerst even bewust aandacht richten op je ademhaling, als je bewust je adem volgt kun je geen andere gedachten hebben en leeg je dus even je hoofd)
2. Voel je veel spanning ergens stuur daar dan bewust je ademhaling heen of span eerst aan om dan bewust dat deel van je lijf te ontspannen. Ontspan bewust, alleen al om het te denken gebeurt het al)
3. Van welke mensen om je heen heb je op dit moment last? Wie voelt voor jou zwaar of vind je niet fijn op dit moment? (kan iedereen zijn, zelf een nietszeggende collega)
4. Zie die mensen dan even voor je en stuur ze in gedachten hun eigen energie weer terug. Bedenkt, het is niet van mij en ik geef het dan ook weer terug aan jou. (doe dat 1 voor 1 met de persoon in gedachten )
5. Bedenk dan dat ook jij energie hebt achtergelaten. (de gezegde: ik loop helemaal leeg op hem/haar) Neem die personen weer 1 voor 1 voor je en denk dan: Ik neem al mijn eigen energie schoon en wel weer terug, het is van mij.)
6. Als je klaar bent is het misschien een idee om in gedachten iets om je heen te zetten waardoor niet alles weer aan je blijft kleven, geef het wel ruimte om je heen. Hierdoor ben je jezelf even bewust aan het afschermen voor de energie van anderen die niet bij je horen. Je mist niks hoor, het raakt je alleen minder in negatieve zin. Liefde en mooie dingen komen nog net zo hard binnen dus geen nood!
7. Kijk minder nieuws en klik niet 60x per dag op krantensites
Neem letterlijk een douche om alle rotzooi van je af te spoelen het putje in en klaar ben je!

Weer fris voel je je een stuk lichter ! (en je bent ook weer bewuster geworden als je dit leest )
Warme groet, Hellen Kabel http://www.innerzicht.nl

Wie ben je?

Waar draait het om in het leven? Om te mogen ZIJN wie je werkelijk bent! Zo, dan zijn we daar uit  Maar voor veel mensen (ook voor mij hoor) is het nogal een zoektocht om te weten wie je nu werkelijk bent. Je wordt geboren als een blanco blad, even los van vorige levens als je daar in mee kan gaan, maar uiteindelijk gaat het om dit leven, het leven waar je als baby op de wereld kwam op een bepaalde plek in een bepaald gezin met de omstandigheden van dat moment.
Ga er maar aanstaan! Vanaf dat moment word je “opgevoed” naar de mogelijkheden van de ouders die je kreeg, daar begint de weg van anderen al een rol te spelen. Anderen vinden dat je bepaalde dingen moet doen, leren, weten, etc… Het eerste stuk van je kind zijn vormt je, maar haalt je ook van jezelf af, je loopt deels het pad van anderen. En anderen, mensen die van je houden willen graag dat je het goed hebt, dat je succesvol bent, dat je goede cijfers haalt en misschien gaat studeren, ze pikken er zelf namelijk ook een graantje van mee als ze kunnen vertellen hoe geweldig hun kinderen zijn en het doen in de maatschappij.
Behoorlijk ingewikkeld dus om je eigen pad te behouden….En, anderen (je ouders en familie) niet teleur te stellen. Eigenlijk ben je nooit goed genoeg omdat je het pad van anderen niet kan bewandelen!
Op het moment dat je volwassen bent en je ontevreden gaat voelen, is dat de taal die je vertelt dat je op het verkeerde pad loopt voor wie jij bent. Probleem is dat we daar vaak niet naar luisteren, juist gaan twijfelen aan onszelf, dat anderen het beter weten dan wijzelf, dat we eigenlijk niet meer onszelf vertrouwen. We gaan naar een dokter, horen dat we dichtbij een burn-out zitten, of dat we bijna overspannen zijn. We gaan dat geloven en voelen ook dat onze emmer zo vol is dat er toch niets meer bij kan.
Geloof mij, alleen jij hebt diep van binnen de antwoorden op de vraag “waarom voel ik me zo slecht”? Waarom ben ik niet zo gelukkig, ik heb toch alles om me heen om het te moeten zijn? En zo zijn er heel veel vragen die de mens bezig kan houden. Onderwerpen als eenzaamheid, diep verdriet, twijfels, afwijzing, afkeuring, oordelen, vooroordelen, je niet goed genoeg vinden. Als je daar bewust van wordt ga je misschien ook zien dat je leven bestaat uit heel hard werken om geen last te hebben van wat anderen vinden, wat jij van jezelf vindt, weerstand tegen je eigen gevoel….ja, daar wordt een mens doodmoe van!
Dus mocht je van dit bovenstaande geen last hebben dan hoop ik voor je dat dit zo blijft, maar mocht je dingen herkennen dan kan ik alleen maar zeggen; Als je wordt wie je werkelijk bent, krijg je wat je werkelijk wilt! Bewustwording, voelen en…..leven naar wie jij bent, ongeacht wat een ander daar van vindt!

Succes 

En heb je een spiegel nodig om eens naar je gevoel en je leven te kijken…..je weet me te vinden! http://www.innerzicht.nl

Trek die Jassen uit!

Wie kijkt er tegenwoordig nog op tegen mensen die alleen maar praten over hun geweldige nieuwe auto, (onzichtbare) successen, presterende kinderen, over de top geweldige vakantie bestemmingen, twee dure auto’s voor de deur, merkkleding en vertellingen die alleen maar dienen om hun eigen identificatie te versterken? Nou…ik denk nog maar heel weinig en dat doet mij deugd! Sneu natuurlijk voor mensen die dit altijd hebben gedaan en die eigenlijk in een gebakken lucht wereld leefden, maar een mooi moment om te kijken waar het voor jezelf als mens nu eigenlijk om gaat.

Onzeker worden we nooit geboren, dat worden we gemaakt of trekken we naar ons toe door onszelf te spiegelen aan anderen of de buitenwereld. En nu de buitenwereld aan het veranderen is voor velen is het een mooi moment om stil te staan wie jij nu werkelijk bent en wat jij nodig hebt . Is het voor ieder mens standaard? Is het constant laten zien hoe goed je het doet niet gewoon een schijngevoel? Wil niet iedereen gewoon maar een paar dingen? Namelijk gezien worden, gehoord worden, erkend worden en liefde voelen? Is dat niet wat we allemaal graag willen….

Kijk eens wat je echt nodig hebt, want je weet inmiddels dat geld een middel is om te bestaan, maar dat het geen basisvoorwaarde is voor menselijk geluk. Ik heb het dus over de werkelijke waarde van je prettig voelen, los van de buitenwereld. Je binnenwereld weerspiegelt je buitenwereld en als je je altijd aan anderen spiegelt is de kans groot dat je denkt dat jij het altijd beter kan en moet doen, dat jij denkt dat je niet goed genoeg bent, maar dat zijn toch alleen maar jouw gedachten? Wie zegt nu eigenlijk dat het waar is?

Je kan dus eens kijken waar je naar verlangt, en dan heb ik het nog niet eens over spullen, maar wat is je diepste verlangen? Is dat “goed genoeg” zijn, dan ga je eerst jezelf goed genoeg vinden, is dat voor jou “liefde”, dan is het handig als je eerst jezelf eens lief gaat vinden. Wat vaak gebeurt is dat je innerlijk jezelf altijd op je lazer geeft, je doet het niet goed, oh wat ben ik stom, ik moet het perfect regelen anders verknal ik het, wat zullen ze wel niet van me denken en ga zo maar even door….

Er is er maar 1 die verandering kan aanbrengen mocht je je niet zo gelukkig voelen, en dat ben jij! Hoe groot het drama om je heen ook is, jij kiest iedere minuut opnieuw hoe je erin staat en wat je toelaat.  Als je verdrietig bent ga dan huilen, als je boos bent, wees dan boos, als je geen zin hebt om nog langer toneelstukjes op te voeren voor de buitenwereld stop daar dan mee….word echt!
En ik weet zeker, als jij de uitdaging aangaat om “echt” te zijn, zelf te erkennen wie jij bent, inclusief je mindere kanten, dan kom je ook “echtheid” tegen, je buitenwereld weerspiegelt je binnenwereld! Je gaat dan door al die roze wolkjes en gebakken lucht verhaaltjes van je buitenwereld heen kijken en ik kan je uit ervaring vertellen…..dan wordt je leven echt leuk om naar te kijken en dat doe je dan vanuit een ontspannen positie, want echt zijn geeft ontspanning en nep zijn geeft stress….;-)
Gooi alle jassen uit die je niet meer passen, de wereld is er al een tijdje mee bezig, nu de rest van de planeet nog 😉

Soms wil je er gewoon even niet meer zijn!

Ook al schijnt de zon, het leven is niet altijd even zonnig.  We worden met positiviteit  tweets en mindfullness om de oren geslagen, denk positief! Creëer je eigen werkelijkheid! Je kan het! Je MOET het zelfs, want als je het niet in eigen hand neemt verpest je je eigen leven… Eigen schuld dikke bult en ga zo maar door. Je durft  gewoon niet meer te zeggen dat het tegenzit, dat ook de financiële crisis voelbaar is in jouw bedrijf, dat je je mislukt voelt, je relatie niet meer goed voelt, je je zorgen maakt over de toekomst of gewoon even geen uitweg meer ziet in waar jij nu middenin zit.

Wij Nederlanders zijn er goed in om de kop in het zand te steken, Rutte die maar blijft lachen en roepen dat het best meevalt, dat we gewoon ons spaargeld moeten gaan besteden. Bonussen die maar uitgegeven blijven worden, banken die nog steeds doen wat ze deden. De mensen die  vluchten in spiritualiteit en dure meditatiereizen naar India. Ach alles heeft een reden dus dit ook! jaaaahaaaaa dat snap ik, maar soms zijn er toch gewoon  momenten dat je er even niet meer wilt zijn!!!

Ook ik doe vaak aan dit bovenstaande mee, vanuit mijn  passie voor het denken en de invloed daarvan op het leven roep ik het op goede momenten ook, ik voel en zie dan de wanhoop en wil er iets aan doen, het wegnemen, het oplossen. Het is dan ook geen verwijt aan al die mensen die dit de hele dag roepen, maar meer een schop om even te ontwaken.

Is het leven zelf niet ook gewoon dat het soms slecht met je gaat? Niet alleen fysiek, maar juist ook emotioneel? Wat is dan de reden om altijd maar alles “hoog” te houden? Is het schaamte? Schaamte is een  menselijke emotie,  met als basis de angst om niet door de groep te worden geaccepteerd. Het laat zien dat we in ons denken en handelen fouten maken en soms ook hulp nodig hebben. Eigenlijk niets mis met schaamte, de emotie laat je tenslotte ook iets zien en aan dat iets kun je dan ook iets doen. (kijk ik doe het ook ;-))

Weet je, op veel dingen heb je geen invloed in het leven, mensen waar je van houdt kunnen doodgaan, je partner kan bij je weggaan, je lichaam kan je in de steek laten, vrienden kunnen in de shit zitten waar je ze niet bij kan helpen en ja….jij kunt je ook gewoon “kut” voelen omdat er iets in je leven speelt waar je eigenlijk tegen vecht, wat je dus niet wilt op dit moment, vaak nog omdat het dingen zijn waar jij geen controle over hebt of had. Of je bent bang voor de verandering die je moet inzetten. Wat het ook is, het is oké!

Ik stel dan ook voor dat we ons mogen voelen zoals we ons voelen….

Ik stel voor dat als het “kut” voelen lang genoeg heeft geduurd je jezelf weer oppakt en verder gaat

Ik stel voor dat iedereen weet dat vechten tegen wat er is,  iets alleen maar erger maakt.

Ik stel voor dat we ophouden met het “oordelen” over anderen, uiteindelijk doen we dat alleen maar om onszelf beter te voelen. (denk daar maar eens goed over na)

Ik stel voor dat we ophouden alleen de successen wereldkundig te maken (je schreeuwt namelijk vooral tegen jezelf om jezelf te erkennen, een ander kijkt hier dwars doorheen)

Ik stel voor dat we hulp vragen als we dat zelf even nodig hebben.

Wat stel jij voor?

“Het is eenzaam aan de top”

Mooie uitdrukking, “eenzaam aan de top” en een enorme bak met waarheid. Bij top denken we gelijk aan werk, maar kan die top ook gewoon je thuis zijn, of gewoon JIJ?

Ik denk het wel, ik denk dat vele met jou eenzaamheid kennen. Je hebt misschien veel gedoe om je heen, gezin, vrienden, werk, sport of hobby etc. En toch….je durft het bijna niet te zeggen…je voelt je geregeld eenzaam! Eenzaam in je gedachten, eenzaam binnen de buitenwereld, eenzaam in je gevoelsleven. Herken je dat? Zo niet, dan kun je nu verder gaan met waar je mee bezig bent ;-). Jij wel? nou maak je maar niet druk hoor, het is niet zo raar, we hebben alleen nooit geleerd dat ook eenzaamheid in welke vorm dan ook, onderdeel van je leven is. Eenzaamheid brengt je inzichten, nieuwe plannen en zelfs emoties. Eenzaamheid is niet negatief, tenzij je er natuurlijk heel erg onder lijdt, omdat je echt moederziel alleen op de wereld bent. Dat is naar….dat moet niet mogen want we zijn niet gemaakt om het helemaal alleen te doen. We willen graag delen, maatjes hebben, mensen die ons zonder woorden kunnen begrijpen. We willen liefde en genegenheid, gehoord en gezien worden, dat is wie we eigenlijk zijn en wat we willen. Het kost helemaal niets, ook een voordeel in deze tijd. Op die momenten zou je beste vriendjes moeten zijn met jezelf!  Als je b.v. bij de top in het bedrijfsleven zit dan ben je helemaal eenzaam! Iedere directeur is eigenlijk eenzaam….je roept; “mijn deur staat altijd voor jullie open hoor” en vervolgens vind jij jezelf open en een fijne baas,  maar grote kans dat het personeel denkt; “ik ga echt niet zeggen wat ik allemaal vind!” “gooit ie me er misschien wel uit” en BOEM..weer een eenzaam persoon met zijn ontevreden gedachte over zijn werkplek. Eenzaamheid hoort er dus bij, het enige wat we nog zouden kunnen proberen om er eens over te praten en ik denk dat je jezelf dan een stuk minder eenzaam voelt in al je eenzaamheid. Succes leuk eenzaam mens! 🙂