Geen liefde zonder vrijheid…

In 2013,14,15,16,17 schreef ik het ook al en wat blijkt, er is niet veel veranderd, veel scheidingen, enorm veel mensen kampen met relatieproblemen of beginnende scheuren die nog niet volledig duidelijk zijn, maar sudderen. Veel  eenzaamheid binnen de relatie, mensen die aan het veranderen zijn, anders gaan kijken, en zo kan ik wel even doorgaan. Tijd om er weer aandacht aan te besteden, bewustzijn gaat tenslotte over de herhaling die we steeds weer voorgeschoteld krijgen tot het kwartje valt.

Liefde, het meest bezongen en beschreven onderwerp, het mooiste gevoel wat gevoeld kan worden en de drijvende kracht van het leven. Hoe kan het dan toch dat mijn praktijk gevuld is met mensen die ongelukkig zijn, het zwaar hebben met veelal relatieproblemen?

Volgens mij is liefde een levende kracht (energie) die je vol vertrouwen mag (durven) laten stromen, als het niet  stroomt kun je het ook niet voelen, is eigenlijk je leven geblokkeerd. Er gaan dan andere gevoelslagen (emoties) op liggen, we worden meer geautomatiseerd en nemen alles maar voor wat het is. We slepen ons onbewust door het leven, met leuke en minder leuke dingen, maar je voelt niet meer echt dat je leeft. Liefde is namelijk niet te manipuleren of te beperken, het laat zich niet dwingen. Als jij dat liefde noemt dan spelen andere motieven een rol die we liefde noemen, maar gaat over “nodig” hebben. Als liefde echt is, dan VOEL je dat, het stroomt door iedere vezel van je lichaam en ziel, het is er gewoon, heeft geen grenzen of deuren en liefde beperkt zich niet alleen tot de andere mens, het wordt ook gevoeld voor de natuur, kunst, tekst, muziek en dieren, alles wat ons persoonlijk blij maakt. Liefde IS…niets meer en niets minder.

Als je liefde in een relatie wilt houden zal je het dus moeten laten stromen, zonder voorwaarden, zonder kettingen, zonder emotionele chantage of schuldgevoelens. Liefde moet je laten gaan waar het heen wil. Liefde kun je niet afdwingen, niet wegstoppen,….dan wordt liefde namelijk angst. (verlatingsangst, bindingsangst, verantwoordelijkheid te groot, excuus op excuus) En dan is natuurlijk de vraag of je het er kan houden, want als het er niet is dan zul je eerlijk naar jezelf moeten kijken.

Mooi bruggetje, belangrijk ook om liefde voor jezelf te kunnen voelen, als je dat niet doet, stroomt het niet en kan t niet gevoeld en gedeeld worden. Jij groeit als je liefde toelaat, liefde praat, liefde stroomt en groeit, net als jij.  Liefde is dus niet afhankelijk van de ander, maar wel groter en voelbaarder als het mag stromen waar het stroomt, samen met de ander, in verbinding met elkaar.

Hoe vaak hoor je niet de woorden; dat mag ik niet van mijn….. of nou nee hoor dat zou hij/zij nooit goed vinden. Ik moet….van hem/haar etc… Dat is toch raar! Wie is de ander om jou leven te bepalen, dat moet toch een wederzijdse vanzelfsprekendheid zijn vanuit liefde? En wat is je eigen rol? Wat bepaal jij voor je partner? Dat heet dus controle en controle is angst om niet te laten gebeuren wat er gebeurt. “Ik voel me zo alleen want hij/zij is zo vaak weg”. Is dat dan de schuld van de ander? Kijk eens echt waarom jij je zo voelt. Wat heb je zelf nodig, een ander is niet verantwoordelijk voor jouw gevoel. De ander is een geweldige aanvulling en zal graag bij je zijn als jij in je eigen kracht staat, vol vertrouwen in jezelf en in het leven. Je controle voelt dan niet meer voor de ander als een gevangenis, het voelt vrij en prettig om bij elkaar te kunnen zijn.

Er bestaat dus geen liefde zonder vrijheid volgens mij, niet voor jezelf en ook niet voor de ander…

Hellen Kabel

http://www.innerzicht.nl / hellen_kabel op instagram voor dagelijkse tekstjes