Ik word hier zo verdrietig van!

Ja…echt, we zijn vals voorgelicht, grootgebracht en nog steeds heeft het een verwoestend effect op mensen! Gif? Ja eigenlijk wel, ik durf zelfs te stellen dat we vergiftigd zijn, en ook al gaat het steeds beter, er worden nog steeds kinderen groot gebracht met de mededeling dat je vooral je kwetsbaarheid niet mag laten zien. “Hou op met janken, stel je niet zo aan, “watje”, “mietje”, “niet piepen, zo erg was het toch ook weer niet!” signalen dat je je dus niet mag uiten over wat je echt voelt. (verdriet, angst, onmacht, pijn, boosheid)

“ik mag niet kwetsbaar zijn”, “kwetsbaarheid is zwak”, “kinderachtig” of gewoonweg “ik heb geen idee hoe ik dat moet doen?” “ik zou mijzelf totaal verliezen”. Zomaar een paar voorbeelden die ik regelmatig hoor, herken je er één?

Je kunt nooit een krachtig mens worden zonder kwetsbaarheid hoor, kwetsbaarheid is namelijk een enorme kracht! Het is wat je nodig hebt om authentiek,  dus “echt” te zijn.  Als je deze kracht niet gebruikt ben je een “overlever”, je leeft niet, je verstopt een deel van jezelf.  Je bent aan het vechten tegen wat je voelt, altijd bezig om op je hoede te zijn. Want ja, stel je voor dat ik laat zien wat ik voel, laat staan dat ik het ga uitspreken. (burn-out staat om de hoek). Het is voor veel mensen een verstopt onderdeel van wie ze zijn. De maskers die zijn opgezet om angst, pijn, teleurstelling, boosheid en verdriet te verbergen. Alles wat we wegstoppen stapelt zich in de loop van het leven lekker op. In dit geval een giftige cocktail, ook voor je lichaam helaas.

Hoe erg is ’t nu echt? Als iemand je pijn doet, mag je gewoon boos worden! Als iets je raakt, mag je dat laten zien. Als iemand zijn macht gebruikt, (misbruikt) om jou iets te laten doen, mag (moet) je NEE zeggen. Grenzen aangeven en ophouden jezelf zo klein te maken. Jij bent net zoveel waard als een ander, het zijn gedachten die je voor “waar” hebt aangenomen. Het zijn gedachten en oordelen, de angst die zorgt dat je de echte jij niet laat zien, laat staan jezelf durft uit te spreken!

We verlangen er wel naar, vinden kwetsbare mensen eigenlijk heel mooi.., hun warmte, liefde, aandacht die ze ons geven, eerlijkheid, gezien en gehoord voelen, dat vinden we fijn. Het verlangen naar “echt” geeft aan dat je er zelf niet bijkomt,  dat je je onzeker voelt om jezelf te laten zien, bang bent om jezelf te geven, je zou jezelf weleens kunnen verliezen of pijn ervaren bij tegenslag. De angst om kwetsbaar te zijn maakt ons dus slachtoffer. We zijn geamputeerd, je bent niet compleet. Je blijft zitten waar je zit, in “schijnveiligheid”.

Raar eigenlijk dat we zijn opgegroeid met dit idee. Ik denk dat er hele grote problemen voorkomen hadden kunnen worden als we kwetsbaarheid in de wereld hadden geaccepteerd. Als mensen vertrouwd waren met het uitspreken en laten zien van hun emoties…. Helaas is dat al voor veel mensen te laat! Help dit gif de wereld uit en laat jezelf zien 😊

Liefs

Hellen

http://www.innerzicht.