Soms wil je er gewoon even niet meer zijn!

Ook al schijnt de zon, het leven is niet altijd even zonnig.  We worden met positiviteit  tweets en mindfullness om de oren geslagen, denk positief! Creëer je eigen werkelijkheid! Je kan het! Je MOET het zelfs, want als je het niet in eigen hand neemt verpest je je eigen leven… Eigen schuld dikke bult en ga zo maar door. Je durft  gewoon niet meer te zeggen dat het tegenzit, dat ook de financiële crisis voelbaar is in jouw bedrijf, dat je je mislukt voelt, je relatie niet meer goed voelt, je je zorgen maakt over de toekomst of gewoon even geen uitweg meer ziet in waar jij nu middenin zit.

Wij Nederlanders zijn er goed in om de kop in het zand te steken, Rutte die maar blijft lachen en roepen dat het best meevalt, dat we gewoon ons spaargeld moeten gaan besteden. Bonussen die maar uitgegeven blijven worden, banken die nog steeds doen wat ze deden. De mensen die  vluchten in spiritualiteit en dure meditatiereizen naar India. Ach alles heeft een reden dus dit ook! jaaaahaaaaa dat snap ik, maar soms zijn er toch gewoon  momenten dat je er even niet meer wilt zijn!!!

Ook ik doe vaak aan dit bovenstaande mee, vanuit mijn  passie voor het denken en de invloed daarvan op het leven roep ik het op goede momenten ook, ik voel en zie dan de wanhoop en wil er iets aan doen, het wegnemen, het oplossen. Het is dan ook geen verwijt aan al die mensen die dit de hele dag roepen, maar meer een schop om even te ontwaken.

Is het leven zelf niet ook gewoon dat het soms slecht met je gaat? Niet alleen fysiek, maar juist ook emotioneel? Wat is dan de reden om altijd maar alles “hoog” te houden? Is het schaamte? Schaamte is een  menselijke emotie,  met als basis de angst om niet door de groep te worden geaccepteerd. Het laat zien dat we in ons denken en handelen fouten maken en soms ook hulp nodig hebben. Eigenlijk niets mis met schaamte, de emotie laat je tenslotte ook iets zien en aan dat iets kun je dan ook iets doen. (kijk ik doe het ook ;-))

Weet je, op veel dingen heb je geen invloed in het leven, mensen waar je van houdt kunnen doodgaan, je partner kan bij je weggaan, je lichaam kan je in de steek laten, vrienden kunnen in de shit zitten waar je ze niet bij kan helpen en ja….jij kunt je ook gewoon “kut” voelen omdat er iets in je leven speelt waar je eigenlijk tegen vecht, wat je dus niet wilt op dit moment, vaak nog omdat het dingen zijn waar jij geen controle over hebt of had. Of je bent bang voor de verandering die je moet inzetten. Wat het ook is, het is oké!

Ik stel dan ook voor dat we ons mogen voelen zoals we ons voelen….

Ik stel voor dat als het “kut” voelen lang genoeg heeft geduurd je jezelf weer oppakt en verder gaat

Ik stel voor dat iedereen weet dat vechten tegen wat er is,  iets alleen maar erger maakt.

Ik stel voor dat we ophouden met het “oordelen” over anderen, uiteindelijk doen we dat alleen maar om onszelf beter te voelen. (denk daar maar eens goed over na)

Ik stel voor dat we ophouden alleen de successen wereldkundig te maken (je schreeuwt namelijk vooral tegen jezelf om jezelf te erkennen, een ander kijkt hier dwars doorheen)

Ik stel voor dat we hulp vragen als we dat zelf even nodig hebben.

Wat stel jij voor?