Lieve Mark, (Rutte)

Ik schrijf u omdat u de hoofdman van ons land bent. Dit gaat namelijk over landsbelang en daar gaat u over.  Ik wil graag iets met u delen……..leest u even mee?

Mijn passie gaat uit naar het “denken” en “voelen” van de mens. Ik ben me erg bewust van hoe gedachten van mensen, gevoelens veroorzaken. De kracht van herhaling heeft invloed op wat mensen geloven, hoe ze zich gaan gedragen en hoe ze zich gaan voelen. De steeds herhalende woorden van “Crisis” de afgelopen jaren veroorzaakt ook crisis. Wat je aandacht geeft groeit, waar je bang voor bent gebeurt, dat weet u vast, u bent een intelligent mens.

Er is ons inmiddels een crisis aangepraat, in Griekenland, Portugal, Spanje, Italië en ga zo maar even door hebben ze dit veel heftiger door dan wij in Nederland. Er zijn zelfs mensen die de opdracht krijgen andere mensen uit hun huis te zetten omdat ze het “middel” geld nergens meer van iemand krijgen omdat ze ook geen werk meer van iemand krijgen. Meelopers noem ik dat, mensen die zelf niet kunnen nadenken of meevoelen en orders opvolgen omdat ze zelf bang zijn hun baan te verliezen, want zo werkt dat helaas.  En weet u wat nu zo raar is….niemand vraagt u of u ons kunt laten zien wat er nu echt aan de hand is. Wie heeft dat geld geleend? Waar is het voor gebruikt? Wie moet het terug hebben? Bestaan die bedragen ook echt of is het alleen op papier geschreven en is het daadwerkelijke middel (geld) er helemaal niet of nooit geweest.

Inmiddels is de mentale gesteldheid van de mens zo vervuild door alle uitspraken van de machthebbers dat ze zich rot voelen, bang zijn, angst om te verliezen.  En zoals u weet “waar je bang voor bent gebeurt”, “waar je je aandacht aan geeft wordt groter”. Het gaat dus over mentale gesteldheid,  geloof en vertrouwen. En laten we nu eerlijk zijn, al die bedragen die er genoemd worden bestaan waarschijnlijk niet eens, ze zijn ooit opgeschreven, er is geen harde euro uitgeleend, het zijn getallen op een briefje, geschreven door de bankiers die er gewoon wat nullen bij schreven, die het ook aan de kleine mens uitleent en het als criminelen in veelvoud weer terug halen. Mocht het zo zijn dat ik het niet goed heb,  ….laat u het mij dan zien?

En dan nog iets. U heeft het over we “moeten” bezuinigen om te kunnen overleven. Dus, we zorgen dat iedereen zijn baan kan verliezen, we storten mensen in de armoede, de mensen aan de top blijven aan de top. Helaas kijkt u er alleen zo niet naar want u dient een ander doel. (vast onbewust, want u bent een intelligente man)

Graag wil ik weten wat uw drijfveer is , en dan niet weer komen met die bedragen die niet bestaan. Het is allemaal lucht, de bankwaarde bestaat uitsluitend op papier, het is een kaartenhuis en u houdt dat in stand. Zo kan het toch niet goed gaan met uw land? U bent een intelligente man, dat weet ik zeker, maar misschien niet op het gebied van mensen. Mensen, u bent er zelf 1 van, zijn de kracht van de wereld, niet het geld zoals nu. Wanneer jullie proberen te gaan kijken wat mensen blij maakt, waar mensen hun passie weer kunnen voelen, waar mensen weer mens mogen zijn, dan overwin je alles. Dan werken mensen hard, dan wil een mens van naturen iets goeds doen.  Geld is een middel, prettig leven is het doel.  Probeer er eens anders naar te kijken lieve Mark Rutte. Dit is geen persoonlijke aanval hoor, het is een poging tot u door te dringen. En ik hoop van harte dat dit kleine blogje ook “echt” onder uw ogen komt en dat deze woorden gelezen worden en mogen doordringen. Kijk nog eens diep bij u zelf naar binnen en voel…voel waar u mee bezig bent. Lieve Mark Rutte, het is allemaal gebakken lucht! Prik het door en begin opnieuw….

Uw landgenoot….Hellen

Bonusliefde

Is het leeftijd, de kosmos of zit bijna iedereen in een midlife crisis? Wat me in ieder geval opvalt is dat veel mensen middenin een relatiedip zitten, een bonusliefde ernaast hebben of gewoon het bijltje erbij neer gooien en op zoek is naar vervangende woonruimte. Ook in mijn praktijk is het onderwerp meer relationeel dan voorheen,  voorgaande jaren lag de vraag meer in “ik weet niet zo goed wat ik wil”, maar tegenwoordig bespreek ik menig “ik wil bij hem/haar weg, maar ik weet niet hoe” dilemma.   Mijn dochter vertelde bij het ontbijt dat ze een programma had gezien over een meisje met twee vaders en twee moeders, ik riep nog leuk oh…ouders gescheiden, maar nee. Pappa had een bonusvriendin en mamma een bonus vriend. Het kind had dus een bonus pap en mams erbij. Ik vroeg me direct af of je dit bij de plaatselijke supermarkt kon tegenkomen deze bonusaanbieding maar kwam vrij snel weer bij mijn positieven 🙂 Volgens mij zit het probleem in de communicatie en de scheefgroei van de relatie. Verliefdheid geeft natuurlijk vleugels, het maakt een stofje los waar je zo verslaafd aan kan raken dat als het uitgewerkt is je snel op zoek gaat naar een nieuw shot. Maar als je relatie eenmaal “vast” is ga je het uit andere dingen halen, en de dingen die bij hem/haar wel zouden veranderen als je eenmaal een relatie hebt blijken simpelweg onveranderbaar door jou.  Daarnaast zit de diepgewortelde angst, ben ik nog wel leuk genoeg? Hij kijkt steeds naar andere vrouwen, zij ziet er veel slonziger uit dan vroeger, ik ben moe of ik heb hoofdpijn. Het maakt de mens onzeker en vanuit die onzekerheid gaan we claimen, we gaan onaardig doen, zeuren zoals mannen het noemen en bankhangen voor de tv zoals vrouwen het benoemen. Hij heeft geen oog meer voor mij! Zij is er alleen nog voor de kinderen en haar vriendinnen. Zo kunnen we nog wel even doorgaan.  En als deze fase is doorlopen hebben we nog de mensen die hun partner zo gaan claimen dat de relatie gaat voelen als een gevangenis. En wat wil iedere gezonde gevangene…..juist, ontsnappen! En dan…je loopt iemand tegen het lijf die je snapt, die ook geen goed en eerlijk gesprek meer kan voeren met zijn/haar partner. Die zich eenzaam voelt binnen de relatie, die alleen nog maar de negatieve kanten van de partner kan zien. Je voelt je ineens begrepen, je krijgt weer “echte” aandacht, je voelt je weer mooi en leuk! De bonuspartner is gevonden! De daadwerkelijke relatie heeft geen schijn van kans meer want het stofje is terug! Hoe dit afloopt kun je zelf invullen. Maar als je dan eerlijk vraagt of  dit ooit rustig en echt met de huidige partner is besproken, is het antwoord vaak nee, hij/zij begrijpt me toch niet etc. En daar ligt volgens mij ook het probleem. Ik ben ervan overtuigd dat als de ene partner ongelukkig in de relatie is, de ander dat ook is. Het is bijna altijd wederzijds als je diep in je hart kijkt. Maar omdat we zijn gestopt met praten over ons zelf, onze gevoelens en de bijbehorende verhalen lijkt het een onbegonnen zaak. Denk dus niet te snel dat jij de enige ongelukkige bent in je relatie. Het is vaak wederzijds. Dus voor je op zoek gaat of open staat voor de bonusliefde in je leven, ga het eerlijke gesprek eens aan en geef oprechte aandacht aan jezelf en je partner en wie weet kun je de bonusliefde laten liggen omdat je deze aanbieding helemaal niet nodig blijkt te hebben! 🙂

Het drama heeft nu een naam…

Het vreselijke nieuws over de jongen die zelfmoord pleegt omdat hij zijn hele leven zich gepest en niet geaccepteerd voelt. Hij zal niet de enige zijn, maar zijn ouders hebben het wijze besluit genomen dit gegeven in de rouwadvertentie op te nemen. Het stille verborgen drama heeft nu een gezicht en een naam, Tim Ribberink.  Je hart huilt als je weet dat iemand zo wanhopig was, je hart huilt over de onmacht die de ouders nu moeten voelen, je hart schreeuwt het uit van al die gevoelens die je voelt als je dit leest.

Waarom pesten mensen eigenlijk, ik kan maar tot 1 conclusie komen; ze zijn zelf doodsbang. Bang om er niet bij te horen, bang om gepest te worden, bang om niet te mogen zijn wie je bent. De angst maakt plaats voor macht en als je dan een gewillig slachtoffer weet te vinden dan voel jij je in ieder geval even sterker en beter dan de ander. Ik wacht tot het moment komt dat een “pester” gaat beseffen wat er aan de hand is. Ik wacht tot hij/zij gaat voelen wat de ander zou voelen. De wereld op zijn kop maar helaas is daar in dit geval helemaal niets meer aan te doen. Dat de pester zich aangesproken mag voelen en zelf gaat voelen. Wat Tim nu in ieder geval wel heeft bereikt is dat hij een maatschappelijke discussie op gang heeft gebracht. Rest mij een ieder die Tim kent en met hem verbonden is veel sterkte en kracht toe te wensen.